Kebere
Latincesi :Capparis Spinosa
Kullandan Kısımları: Kök kabuğu, tohumu, tomurcuklan (küçük tomurcukları tercih edilmelidir) ayrıca tomurcuklan turşu
olarak kullanılır.
Kullanıldığı Yerler:
Dahilen: idrar söktürücü, ishal kesici, kuvvet verici, ülserde, iştahsızlıkta iştah açıcı olarak, mide zafiyetinde, dalak ve
karaciğer hastalıklarında şifalıdır, iç organların taş yapmasını önler, skor-bütte faydalıdır.
Kullanılışı: 1 bardak suya, 2-6 gr ufalanmış kök kabuğu, tohumu veya tomurcuklarından konur, 10 dk kaynatılıp içilir. Veya 1 bardak kaynar suya, aynı miktarda bitki konur, 10 dk bekletilip içilir.
Kebere kökünün kabuğundan yapılan şurup iştah açıcı olarak kullanılır. Kök kabuğu toz haline getirilir, sirke ile yapılmış bal
şerbeti ile içilirse dalak ve karaciğer hastalıklarını geçirir, bu hastalıkların en iyi ilacıdır. Kök kabuğu toz haline getirilir, sümbül
çiçeği ile karıştınlarak yenilirse müzmin bronşiti geçirir, balgamı söktürür.
Taze kebere meyvelerinden günde 5-10 adet yenildiğinde birçok hastalıklarda faydalı olur.
Kebere turşusu: 1 kg tomurcuğa 1 kg sirke konur ağzı kapalı kapta 3 ay bekletilip kullanılır - turşu için ufak tomurcuklar
kullanılır.
Haricen: Kebere kökü yakılır dumanına oturulduğunda basura, nasıra birebirdir. Kök kabuğunun kaynatılan suyu ile gargara
yapılırsa nezleyi giderir, ağız kokusunu güzelleştirir. Kökünün kabuğu toz haline getirilir, açık yara ve habis çıbanlara
serpildiğinde derhal kurutur, sirke ile karıştırılır, sıracaya siyatiğe ve basura sürüldüğünde faydalı olur, açılmamış katı urları ve
yaraları deşer.
Kebere