Gül
Latincesi:Rosa Gallica.
Kullanılan Kısımları : Açmamış tomurcukları (kurutularak) ve yaprakları.
Kullanıldığı Yerler:
Dahilen: Dizanteriye karşı ve ishal kesici bir etkiye sahiptir. Bilhassa çocuk ishallerini kesmek için kullanılır.
Bağırsaklara rahatlık verir, balgamı ve safrayı söktürür, ciğerleri kuvvetlendirir, tıkanıklıkları açar, dimağı güçlendirir. Kandaki
ak yuvarların kaybını önler.
Bayılmalarda haşlanır çay gibi içilir.
Romatizma ağrılarında,mafsal iltihabında, sindirim sistemi iltihabında faydalıdır.
Kullanılışı: 1 bardak kaynar suya, 4 gr ufalanmış yaprak veya gonca konur, 10 dk bekletilir, günde 2-3 bardak içilir.
Zehirli bileşikler taşımadığından rahatlıkla kullanılabilir.
Gül sıkılarak suyu çıkarılıp içilirse kan tükürmeye iyi gelir. Taze sürgünleri de aynı maksatla kullanılır.
Gül suyundan 32 gr içildiğinde kabızlığı giderir. 10 defa rahatça dışarı çıkmayı sağlar. Yemeklerden önce taze gül yenirse
bağırsakları yumuşatır.
Haricen: Yapraklarının haşlaması, gargara halinde, boğaz hastalıklarında, bademcik iltihabında, diş etleri iltihabında, ağız
yaralarında kullanılır.
Diş etlerini güçlendirmek için gül yaprağı ağızda çiğnenir, göz nezlesinde ve göz kanamalarında haşlanan suyu ile gözlere
pansuman yapılır.
Ezilmiş gül yaprakları siğillere konulursa siğilleri geçirir. Gül suyu saçlara çok sürülürse saçların çabuk beyazlaşmalarına sebep
olur.
Gül suyu antiseptik etkilidir.
Gül