
DEVELİ OTU
Latince Adı: Aristolochia Clematitis.
Bitkinin Anavatanı: Türkiye,Avrupa
DEVELİ OTU(LOĞUSA OTU)
Diğer Adı : Kabakulakotu, Kurtluca, Pipo çiçeği, Zeravent, Karaasma, Lohusa otu, Yılanotu.
Latince Adı : Aristolochia Clematitis Aristolochia Hirta. Aristolochia Rotunga. Aristolochia Longa. Aristolochia Serpentaria.
Özellikleri : Mayıs-Eylül aylarında, türüne göre değişik renkli çiçekler açan otsu bir bitkidir. Yaprakları genellikle kalp şeklindedir. Çalı biçiminde, tırmanıcı karakterdedirler.
Yetiştiği Yerler : Loğusaotu türlerine göre ülkemizde ve Avrupa kıtasında çeşitli bölgelerde mevcuttur.
Kullanılışı : Loğusaotu'nun kurutulmuş kökleri toz haline getirildikten sonra, suda kaynatıp bal, pekmez veya şekerle tatlandırılarak ya da doğrudan bala konup macun haline getirilerek alınabilir. Haricen kullanım için lapa da yapılabilir.
İçeriği : Tanen, nişasta, şekerler, uçucu yağ, acı maddeler, reçine ve aristolohik asit taşır.
Bölgesi : Tarla Kenarları, Yol Kenarları, Tropikal Bölgeler
Yetiştiği Aylar : Mayıs- Haziran
Tıbbi Etkisi : Loğusaotunun Latince adı Aristos = Mükemmel ve Lochia = Doğum kelimelerinin birleştirilmesiyle elde edilmiştir. Türkçe isminden de tahmin edilebileceği gibi, doğum sonrası akıntılarda iltihaplanmayı önlemesiyle ünlüdür. Bitki hakkında detaylı araştırmalar 1960'lı yıllarda Moese tarafından gerçekleştirilmiştir. Bunlara göre başlıca etkili madde aristolohik asid olup, akyuvarların mikropları öldürme kabiliyetini arttırmaktadır. Bu özellik sayesinde loğusaotu kronik cerahatli yaraların iyileşmesinde de faydalı olabilmektedir. Ayrıca dahilen idrar arttırıcı, ağrı kesici, iştah açıcı, müshil etkileri vardır. Rahim kaslarını kasarak adet söktürebilen loğusaotu, bu etkiyi yüksek dozlarda gösterebildiğinden ve yüksek dozlarda böbrekler ile sindirim sisteminde tahrişe yol açabileceği için bu maksatla kullanmak doğru değildir. Haricen egzama ve diğer alerjik deri hastalıklarının tedavisinde deri bölgesi, suyunda 10-20 dk. tutulmak üzere uygulanır. Aristolochia hirta türü Muğla yöresinde akrep ve yılan sokmasına karşı suyla kaynatılıp içilmesi sebebiyle bitkiye bu yörede yılan otu da denmektedir. Bitki, bu amaçla eski Mısırlılar ve Amerikan yerlileri tarafından çeşitli şekillerde kullanılmaktaydı. Örneğin kızılderililer yılan ısırıklarına karşı bitkiyihem çiğniyor, hem de ezerek ısırık ezerek ısırık üzerine koyuyarlardı.